SEIN UND ZEIT

Χάνομαι στη σκέψη της στιγμής

ρεμβάζω στα ακατάληπτα μονοπάτια της

Αφήνω την ύπαρξη μου

στη μοναδικότητα του τοπίου

Έναστρη νύχτα

κάπου στην Αθήνα

κι εγώ μοναδικός επιβάτης

μιας διαδρομής

που θυμίζει  Λίστα Αναμονής

του ανεξάλειπτου

του απρόσωπου

του προσωρινού

-φευ-

του αδήριτα προσδοκώμενου

Τριγύρω το τοπίο ήσυχα

σα να υποθάλπει

τη φαινομενική μου ανεστιότητα

σα να ξαναγράφει

το Sein und Zeit

Γ.Μ.Β.

Αθήναι, 14/7/2006

22:00