Διαπιστώσεις 32: ΠΕΡΙ ΕΥΓΕΝΕΙΑΣ

Ἡ ὕπαρξη εὐγένειας ἀπελευθερώνει τὸ πρόσωπο ἀπὸ δυὸ συνήθη χαρακτηριστικὰ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως: τὴ μοχθηρὴ μνησικακία καὶ τὴ δοκησίσοφη φιλαυτία.

Γ.Μ.Β.

22/8/2019

Διαπιστώσεις 31: ΠΕΡΙ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗΣ ΚΑΙ «ΑΠΟΔΟΜΗΤΩΝ»

Οἱ διαβόητοι αὐτοαποκαλούμενοι «ποδομητὲς» δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ κεκαλυμμένοι, μεταμοντέρνοι ἀρνητές, δολοφόνοι τῆς μνήμης* καὶ τῆς ἱστορίας.

Γ.Μ.Β.

Ἀπείρανθος 10/8/2019

*δολοφόνοι τῆς μνήμης: Ἡ φράση εἶναι εἰλημμένη ἀπὸ τὸ ὁμώνυμο βιβλίο τοῦ μεγάλου ἱστορικοῦ  Πιὲρ Βιντὰλ-Νακέ.

Διαπιστώσεις 30

Ἔχει καταστεῖ ἴδιον τοῦ Ἕλληνα νὰ ἡδονίζεται μὲ τὶς αὐταπάτες του.

 

Γ.Μ.Β.

Ἀπείρανθος 6/8/2019

Διαπιστώσεις 29: Tertium non datur

Γιὰ μερικοὺς ποὺ σκέφτονται κοντόφθαλμα ὅλα εἶναι ἤ «ἄσπρο» ἤ «μαῦρο».
Tertium non datur.-

Γ.Μ.Β.

Ἀπείρανθος 4/8/2019

ΕΡΩΤΗΜΑ ΡΗΤΟΡΙΚΟΝ ΠΕΡΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

Αυτή η περιρρέουσα αντίληψη πως για το μάθημα των Θρησκευτικών θα πρέπει να αποφαίνονται όλοι, πλην των καθ’ ύλην αρμοδίων, μέχρι πότε θα κυκλοφορεί;

Γ.Μ.Β.

Απείρανθος 22/7/2019

Διαπιστώσεις 28: Η ΑΠΟΘΕΩΣΗ ΤΗΣ ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑΣ

Ἡ ἀποθέωση τῆς χυδαιότητας: ἕνας κυνικὸς ἐξυπνακισμὸς στὸ πλαίσιο μιᾶς δῆθεν ἡγεμονίας, ποὺ στὴν πράξη ἔχει ξεπεραστεῖ καὶ καταντᾶ συνώνυμη τοῦ γραφικοῦ· στόχο ἔχει τὴν ἐνοχοποίηση τῶν οἱονεὶ ἀντιφρονούντων, τὸν πατερναλισμὸ καὶ τὴν ποδηγέτηση τους μὲ ὅρους κοινότοπης “ταμπελοποίησης”. Τὴν ἐνοχοποίηση τῆς κοινωνίας τὴν ἐπιχείρησαν βεβαίως καὶ ἄλλοι στὸ παρελθὸν μὲ τὰ ἀνάλογα ἀποτελέσματα: ἀφέθηκαν στὴν ἀγκαλιὰ τῆς λησμονιᾶς καὶ τῆς λήθης.

Γ.Μ.Β.

Ἡράκλειο 6/7/2019

Διαπιστώσεις 27

Οἱ ὀβιδιακοῦ τύπου μεταμορφώσεις ἔνιων lifestyle καὶ πρώην ἀπολιτὶκ δημοσιολογούντων σὲ κανονικὲς συνθῆκες δὲν θὰ ἀφοροῦσαν κανέναν, παρὰ μόνον τοὺς ἴδιους καὶ τοὺς ὀπαδούς τους. Ὡστόσο, μὲ τὸ θάνατο δὲν παίζεις, δὲν κάνεις “πλακίτσα”, δὲν κάνεις “ἠλίθια ἀστεῖα”. Τὸ νὰ μὴ σέβεσαι τὸ θάνατο τοῦ ἄλλου συνιστᾶ ἀμετροέπεια.

Γ.Μ.Β.

Ἡράκλειο 30/6/2019

Διαπιστώσεις 26

Ὁ δοκησίσοφος -καὶ εἰδικότερα ὁ “δῆθεν” δηκτικὸς καὶ ἀπαξιωτικὸς ἔναντι τῆς πίστεως τῶν ἄλλων- καθίσταται κενὸς καὶ ἄγονος, ἀποδεικνύοντας σταθερὰ τὸ μέγιστο βαθμὸ τῆς ὑποκρισίας καὶ ἀδολεσχίας του.

Γ.Μ.Β.

29/6/2019

Διαπιστώσεις 25

Ὁ φονταμενταλισμὸς καὶ ὁ φανατισμὸς δὲν ἔχουν μόνο θρησκευτικὸ πρόσημο. Ἡ προϊοῦσα ἔκφανση ἑνὸς οἱονεὶ “ἀθεϊστικοῦ τζιχαντισμοῦ” εἶναι ἐκ πάσης ἐπόψεως ἀπαράδεκτη καὶ ἐπικίνδυνη γιὰ τὴ δημοκρατία καὶ τὴν κοινωνία.

Γ.Μ.Β.

27/12/2018

Διαπιστώσεις 24

Στὴν πολιτικὴ οὐτιδανοὶ ὑπάρχουν πολλοί.

Σοβαροὶ καὶ ὑπεύθυνοι ἐλάχιστοι.

Γ.Μ.Β.

Ἡράκλειο 26/6/2019

Διαπιστώσεις 23

Φαινόμενα της εποχής μας που η παγίωση τους ανησυχεί κάθε σκεπτόμενο υποκείμενο: ο παροντισμός, ο κομφορμισμός, η δυστυχία ως κανονικότητα και ο φασισμός.

 

9/3/2016

Γ.Μ.Β

Διαπιστώσεις 22: Περί μεταδημοκρατίας

Η αποθέωση του φαρισαϊσμού: η επίκληση της «δημοκρατίας» από τους νεόκοπους, μεταμοντέρνους θιασώτες της μεταδημοκρατίας.

Γ.Μ.Β.

5/7/2015

Διαπιστώσεις 21: Περί αναξιοκρατίας

Ἡ ἀποθέωση μιᾶς ἀεννάου ὑποκρισίας: ἡ  ἐπίκληση τῆς «ἀξιολόγησης» ἀπὸ τοὺς οὑτιδανοὺς, παρασιτικοὺς καὶ ἀναξιοκρατικῶς βολεμένους ψιτακκίζοντες  συγκατανευσιφάγους.

Γ.Μ.Β.

27/8/2014

Διαπιστώσεις 20: Περί πολιτικής του φόβου

Ἡ πολιτικὴ τοῦ φόβου δὲν κάμπτει τις ἐν εγρηγόρσει συνειδήσεις, ποὺ ἐμφοροῦνται ἀπὸ ἀγάπη γιὰ ὅλον τὸν κόσμο.

Ἡ πολιτικὴ τοῦ φόβου δὲν κάμπτει τὸ καλλιεργημένο καὶ ἠθικὸ ὑποκείμενο.

Τὰ σύμπαντα σήμερον, χαρᾶς πληροῦνται· Χριστὸς ἐτέχθη ἐκ τῆς Παρθένου.

Γ.Μ.Β.

25-12-2013

Διαπιστώσεις 19: Περί φονταμενταλισμού

Ο φονταμενταλισμός δεν είναι μόνο θρησκευτικός. Λαμβάνει ενίοτε το μανδύα ενός άκρατου επιστημονικού θετικισμού, που κοπτώμενος δήθεν για την «πρόοδο» δεν σέβεται ούτε στο ελάχιστο τα «πιστεύω» του Άλλου.

Γ.Μ.Β.

23-8-2013

Διαπιστώσεις 18

Πως αλλάζουν οι καιροί!

Κάποτε είχαμε τα «τζάκια»…

Τώρα έχουμε το «δυάρι».

Και ο νοών νοείτω!

 

Γ.Μ.Β.

12-5-2013

Διαπιστώσεις 17

Μιὰ διαπίστωση πικρὴ ἀλλὰ ἀληθινή: τὸ ἀποτέλεσμα κάθε μεγάλου «ἀγώνα» εἶναι τὸ «βόλεμα» τῶν νικητῶν.

Γ.Μ.Β.

27-1-2013

Διαπιστώσεις 16: Περί πιετισμού

Είναι υποκρισία να αγνοούμε την πραγματικότητα και να βολευόμαστε στη βακτηρία του πιετισμού (πολιτικού ή θρησκευτικού, αδιάφορον).

Κάθε πιετισμός υποκρύπτει μέσα του τη λήθη έναντι του πραγματικού, επενδύει σε μια φυγή από τα σοβούντα προβλήματα και εν τέλει το μόνο που αναπαράγει είναι ένας άκρατος βερμπαλισμός που μόνο από τους αφελείς μπορεί να χωνευθεί. Πέραν όμως της «κουφότητος» υπάρχει και η λογική…Πέραν ενός πρό πολλού ξεπερασμένου νεο-καντιανισμού υπάρχει η κυνική σκληρότητα της καθημερινότητας, που δεν αντιμετωπίζεται με ευχολόγια και στείρες  κοινοτοπίες αλλά με την αγωνιστική κατάφαση στο «ὑπάρχειν» και στο «ζῆν». Ορισμένοι ίσως να επενδύουν σε νέα «όπια των λαών»  αλλά αυτό ουδόλως σημαίνει ότι δεν γίνονται αντιληπτοί (τουλάχιστον από τους υποψιασμένους…).

Γ.Μ.Β.

26/7/2012

Διαπιστώσεις 15

Η κρίση ανέδειξε την  έλλειψη του κοινωνεῖν, την ανάγκη της συνύπαρξης μέσα από την απλότητα και τις μικρές χαρές του βίου που -επιτέλους- αρχίσαμε να ξαναεκτιμάμε.

Γ.Μ.Β.

Μαρκόπουλο Μεσογαίας 9/7/2012

Διαπιστώσεις 14: Μνήμη θανάτου

Η μνήμη θανάτου

στη λήθη οδηγεί

την απελπισία

Γ.Μ.Β.

21-5-2012

Published in: on 22/05/2012 at 00:30  Σχολιάστε  
Tags: ,
Αρέσει σε %d bloggers: